به تو از تو مینویسم

            به تو از تو مینویسم
             ای تمام هستی من
                  ای امید لحظه هایم
                       ای که بعد رفتن تو 
                          شده تیره روزگارم 
            
            به تو از تو می نویسم
      که اگر شبی به دستت برسد پیام قلبم
            تو بخوانی وبدانی
                        که فقط بخاطر
                             شب وروز میپرستم
         
             به تو از تومی نویسم
                           که اگر که قاصدکها
                                        گذری کند ز کویت
                                                            برساند این دعا را 
                                        که نظر نما نگارا
                                        به اسیر عشق رویت 
                                        که تو بسته ای گلویش 
                                        به کمند تار زلفت
                                                          ودمی نفس نماند
                                                          چو تو روی بر بتابی
          
              به تو از تو می نویسم 
                 سر بال شاپرکها 
                   چو به رخصت زمانه گل رخسار تو بیند
                          ز سرای سوته دلها
                                 برساند این جفا را 
                                 که بسوخت قلب عاشق 
                                 و گداخت بال او را 
                                 که بگیرد از لب تو
                                 قدح شهد شفا را

                به تو از تو می نویسم
                           به سترگ سنگ خارا
                                      نکنم تو را فراموش
                                                که اگر گذر نمودی به مزار بینوایان
                                                                  تو ببینی وبدانی 
                                                                  که بگور من نشانی
                                                                  شده سنگ زندگانی
                            و گرم به روز آخر 
                            به اذان دهد رحیلم 
                            که هلا رسیده محشر
                            زمکان خود نخیزم                                            
                           چو تو را کنم فراموش
                                                              شعر:آرشام